بازگشت از تبعیدگاه خاکی به ذات

خداوندا فریادرس فقط تویی، بخشنده بی منت فقط تویی ، ممنونم ازت
خدای بی همتای من، منم بنده ات، بنده تووو، بنده ای از جنس خاک
تو منو آفریدی گرچه گاهی بد رفتار میکنم اما باز هم مخلوق توام
ای خالق زیبا ببخش منو اگه گاهی غرور و تکبر گمراهم میکنه
ببخش منو اگه گاهی ناشکری میکنم
آخه من انسانم، یه انسان خاکی
مگه بیشتر از این ازم انتظار داشتی!!؟
خدایا اگه جز این بودم الان جام روی این تبعیدگاه خاکی نبود
اگه جز این بودم الان توی بهشتت بودم
خداوندا، ای خالق من، ای خالق عالم هستی
من ذره ای در برابر آنچه آفریدی هستم و چقدر ناتوانم اگر تو نخواهی
خداوندا ببخش و گره از آدمیت این آدم خاکی باز کن
منو به سمت خودت بکش
به سمت نور
به سمت زیبایی
به سمت آدمیت
خداوندا منو به سمت ذات خودم بکشون.

آمارگیر وبلاگ

: Theme BY

P I N K    T H E M E